به نام حضرت دوست

پرسه زدن در کوچه های شهر را دوست دارم . دیدن مردم برایم تکراری نمیشود . قدم زدن در خیابانی که میگویند بلندترین خیابان جهان(۱) است  هم برایم جالب است. خیابانی که سرتاسرش را ،درختان قدیمی همراهی میکنند.عاشقش هستم .درختانش را دوست دارم زیرا همیشه سربلندند... این خیابان حتی برای غربتی ها هم غریبه نیست . زیرا اسم  تو را یدک میکشد . اسمی به بلندای همه بشریت به ژرفای تمام انسانیت . تمام درختانش قیام کرده اند به احترام تو . همه ایستاده اند به حرمت تو .تمام عمر را انتظار کشیده اند و مغرورند ، مغرور به اصالت تو . 

واما تو... ،

سایه ای بس سنگین داری . همه فکر میکنند آنها را منتظر گذاشته ای .ولی من میدانم ، میدانم تو هم مثل من،در بلندترین خیابان تاریخ قدم میزنی . میدانم تو هم مثل من، مردم را دوست داری .میخواهی به دیدارشان بروی ، اما کسی تو را دعوت نکرده است .

اما من دعوتت میکنم . به وکالت از تمام مردم دنیا ...به میهمانی ... همه میهمانان تو را دوست دارند . همه دعوتند . آنها هم میخواهند مانند درختان به احترام ورودت قیام کنند ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 پاورقی:(۱) بلندترین خیابان جهان، خیابان ولیعصر تهران است.