به نام خدایی که نمیدانم کجاست

نمیدانم چرا این روزها آدم ها نسبت به یکدیگر بی مسئولیت شده اند، دیگر چیزی بعنوان انسانیت در روابط اجتماعی امروز دیده نمیشود. انسان ها تا یکجایی با یکدیگر خوبند ولی از یک جایی به بعد پر از کینه و نفرتند. و از هر فرصتی برای نفرت پراکنی نسبت به یکدیگر کوتاه نمیایند. انسان های این روزها، بی اختیار نمک میخورند و نمکدان می‌شکنند، دیگر احترامی برای یکدیگر قایل نیستند و رحمی بر دل هایشان نمانده است. من میگویم اینها حاصل یک عمر ریاکاری ما در روابط مان با یکدیگر یا حتی با خدایمان است. من میگویم خدا مرده است. او دیگر در دلهای ما نیست. او رفته است به دنیایی دیگر و ما را با تاریکی های درونمان تنها گذاشته است....