به نام خدا

روزهای زیادی از پی هم گذشتند، روزهایی که بی رحمانه فاصله ی ما را از اولین سلاممان دور می کنند. فاصله شاید یک کلمه کوتاه پنج حرفی باشد، اما وزن زیادی دارد، وزنی که تاب و توان نگه داشتنش را ندارم. حرفهای زیادی بین ما رد و بدل شد، از اینکه آینده چه می شود، و چه برنامه هایی برای آن داریم! اما فاصله بین ما همه چیز را با خود برد. طوری که گاهی فراموش می کنم، که چنین روزهای باشکوهی را تجربه کرده ام. فاصله فقط فاصله زمانی نیست، فاصله می تواند، فاصله  مسافتی، یا فکری باشد. فاصله می تواند دلی باشد، حتی اگر بعد مسافتی آدمها صفر باشد. 

من نمیدانم وقتی درباره من فکر می کنی، چه واژه هایی را کنار هم به خط می کنی، یا چیدمانشان چگونه است. نمی دانم نظرت درباره آن روزهای شگفت انگیز چیست، چه کلماتی را لایق من و حرفهایم می دانی! ولی هر که چه باشد، درباره من تجدید نظر کن !!!