به نام خدا

آدم ها این روز ها کمی پیچیده تر شده اند، بطوری که خودشان هم سر در نمی آورند. کنار هم که می آیند از گلایه هایشان می گویند و وقتی از هم دورند از احساساتشان! ... آدمها این روزها کمی پیچیده تر شده اند، از دور همدیگر را دوست دارند و از نزدیک ریاکارند. مانند عید دیدنی های شب های عید، انگار یک جور اجبار است، آمدن و نشستن، آجیل و شیرینی خوردن و رفتن، همه به هم لبخند می زنند، اما وقتی برای شنیدن مشکلات هم ندارند، و یا از اختصاص زمانی برای آن بیزارند. آدمها این روزها کمی پیچیده تر شده اند، آنها همیشه یکدستشان به دهان و با دست دیگرشان مال یکدیگر را چرتکه می اندازند. آدمها این روزها کمی پیچیده تر شده اند، انها از ابراز احساساتشان به یکدیگر پرهیز می کنند، آنها رایگان چیزی نمی فروشند، حتی لبخندهایشان، حتی سلام کردن هایشان، آنها آدمهای دیگر را طبقه بندی کرده اند، هر کدام منفعتش بیشتر باشد، دوست داشتنی تر است!!! 

تعجب آور است وقتی برای آدمهای این روزها، بخواهیم از عاشق شدن هایمان بگوییم، یا از بازی ها و شادیهایمان، دوست داشتن هایمان،دلخوشی هایمان،  اینکه گذشت داشتیم، ایثار می کردیم! برای آدمهای این روزها، اینهایی که گفتم بیشتر شبیه داستان های خنده دار و یا قصه های هزار و یک شب است که گاهی خودمان نیز به واقعی بودنشان شک می کنیم.