آنسوی مرگ

به نام خدا 

از حرف های دلتنگی مان که بگذریم، یاد خاطرات گاه و بیگاهم ، رهایم نمی کند. اینکه کاش می شد، کاش نمی شد،  اینکه کاش بود و کاش نبود؛ گاهی تمام معادلاتم به هم می خورد، گاهی همه برنامه هایم از جای خود لیز میخورند. نمی شود همه چیز همانگونه باشد ، که باید... نمی شود  اتفاق ها همانطور باشد، که باید... اما اگر تمام اتفاق ها هم بر وفق مراد نبود، بازهم نمی تواند رویای تو را از من بگیرد؛ حتی اگر طوفان های سهمگین طبیعت و یا سیلاب های عظیم رودخانه هایش ، یا اتفاق های تلخ سرنوشت، و یا حتی مرگ ... رویاهای تو شاید آنسوی مرگ به واقعیت بپیوندد...