به نام خدا

مردی که اشتباهی بوده است !

"کاری که من می کنم، نوک پیکانش روابط آدم هاست. سراغ مسائل سیاسی و اقتصادی کمتر می روم چون اساساً و اصولاً اعتقادی به سیاست ندارم. وقتی به روابط آدم ها می پردازی دلیلی برای محافظه کاری نداری."

آقای مدیری مثل همیشه بسیار هنرمندانه طنز دیگری را به معرض دید عموم قرار داد . و باز هم ثابت کرد که "سلطان طنز ایران " است . استفاده ازشخصیتهای مطلوب برای طنزهایش و انتخاب موضوعهای اجتماعی سعی در بازگو کردن مسایل و بی نظمی اجتماعی روزمره این عصر دارد . و محتوای مجموعه با نگاهی انتقادی و با گفتاری نغز به بررسی ناهمانگی های اجتماعی می پردازد .

انتخاب کاراکترهایی مانند پلیس ، اداره های دولتی و ارگانهای دیگر برای بیان طنز وار مشکلات اجتماعی از اقای مدیری  یک شخصیت برتر طنز در ۱۵ سال اخیر ساخته است . من تعجب میکنم که چرا در کشور ما همه چیز را سیاسی میکنند .با شکایت اداره ثبت احوال شیراز و یا احتمالا نیروی انتظامی و جامعه محترم پزشکان باید این واقعیت را درک کرد که ایرانیان در طنز از ظرفیت بالایی برخوردار نیستند ...

اما ...

اما پایان بی نظیرش بیش از همه چیز بغض آلود و زیبا بود . که بینندگان را تحت تاثیر قرار داد. دیالوگ خوب و بهتر از ان اجرای هنرمندانه مدیری پایانی جذاب به این سریال محبوب داد .

آخرین دفاعیات ایشان اینگونه بود :

چه دفاعی از خودم بکنم جناب قاضی؟ من ...بی‌دفاعم. من شریف تربیت شدم. من شریف بزرگ شدم. نه کسی من رو می‌شناخت نه کسی بنده رو می‌دید... نه ثروتمند بودم و نه هیچ چیز دیگه. همه‌ی  سهم بنده از زندگی... کار کردن در زیرزمین اداره‌ی بایگانی بود، لای پرونده‌ها. من ساده بودم من همه چیز رو باور می‌کردم. من با هیچ کس مخالفت نمی‌کردم. سرم به کار خودم بود و شریف بودم. من نمی‌خواستم به بانک برم من نمی‌تونستم طبابت کنم من نمی‌تونستم سرهنگ باشم من نمی‌خواستم شعر بگم. من مقاومت کردم تا حد توانم... اما من توانم کم بود. بنده ضعیف بودم ...و من به همه احترام می‌گذاشتم. من به همه احترام می‌گذاشتم. و من شروع کردم به بازی کردن... و من شروع کردم به سرگرم شدن... و بعضی وقت‌ها یادم رفت کجام و همه‌ی این‌هایی که می‌گن، مال من نیست... حق من نیست و من اشتباهی‌ام. من از اولش هم اشتباهی بودم ...بله من یادم رفت که این‌ها مال من نیست و من اشتباهی‌ام. تقصیر من بود تقصیر دیگران هم بود.  

اما خدایا تو شاهدی که من هیچ چیز رو برای خودم بر نداشتم. من هیچ چیز رو توی جیبم نذاشتم من از سهم کسی نزدم من فقط اشتباهی بودم... خدایا تو شاهدی که من چیزی رو خراب نکردم. خدایا تو شاهدی که من کسی رو اذیت نکردم من فقط اشتباهی بودم. چه دفاعی از خودم بکنم؟... من بی دفاعم... 

باز هم از طرف نسل امروز از ایشان و دست اندرکارانشان در ساخت چنین اثار ماندگار نهایت تشکر را دارم .