ایرانی یا عربی

به نام خدا

 

چند روزي هست كه مسئولين با هم بر سر مسائل دست دهم درگیرند وانگشت اتهام را بسوي همديگر دراز كرده اند . روزنامه ها هم كه مثل هميشه با هم درگير ند از اين آب گل الود ماهي ميگيرند . داستان از اين قرار بود كه يكي از مشاوران رييس جمهور چند روز پيش با سخناني كه ايراد كرد به حفظ مكتب ايراني تاكيد كرد . تاكيد كرد كه بايد ايران و فرهنگش همچنان كه در 7000 سال حفظ شده باز هم حفظ بشود .  ولي موضع گيري هاي خنده دار بعضي از اين مسئولين بي مسئوليت اندوه فراواني را شامل حال وطن دوستان كرد . انتقاد شديد آنها از اين سخنان نشانه نداشتن ذره اي عرق ملي است كه ميرود تا يك فرهنگ را براي هميشه حذف كند . انها میگویند فرهنگ اسلامی فرهنگ ایرانی را ساخته است .بهتر است بدانيم اين فرهنگ ايراني بوده است كه فرهنگ اسلامي را زنده نگهداشت و امروز بدست ما رسانيد . فرهنگ غني و استوار ايراني كه جداي از هرگونه خلافت طلبي است به اعراب ياد داد كه شهرسازي كنند، حكومت مركزي داشته باشند . قانون شهروندي را رعايت كنند . به زنها احترام بگذارند . برده داري نكنند . لباس فاخر به تن كنند . اما آنها در مقابل وحشي گري كردند . سرها برديند . بي حرمتي كردند. من نمي دانم فرهنگ وحشي عرب چه چيزي براي اينها داشته كه خودشان ملزم به دفاع از آنها كرده است. ميگويند اسلام . اسلام را ما ساختيم . با ساختار خودمان . با دين خودمان . كمي فكر كنيد . اين اسلام با فرهنگ عربي با اسلام با فرهنگ ايراني چه تفاوتي دارد؟ اسلام با فرهنگ عربي همچنان به زنها بي احترام است . همچنان برده دار و سركش است . همچنان صادر كننده انسانهايي با افكار وهابيت است . اما اسلام با انديشه ايراني . مظلوم و مهربان است . پيروانش اهل منطق . اهل انصاف. اهل شهامت هستند . اينها را من نميگويم . تاريخ شهادت ميدهد.دوستی داشتم که از سفر حج برگشته بود .و وقتی صحبت از سفر میکرد به نکته ای اشاره کرد که واقعا جای تامل داشت . میگفت اعراب آنجا به ما میگفتند : "شما بویدید که اسلام رو خراب کردید و شکاف بین مسلمانان را شما ایرانیها بوجود آوردید . خوب شد اسلام وارد کشور شما شد و از تازی بودن نجاتتان داد !!!"

باید گفت ما پرچم داران ایران زمین پرچم مقدس اسلام را تا قله های بلند انسانیت بدوش خواهیم کشید ...

 

 

نیامدی ...

به نام دوست

 

به جای همیشه که می گفتم به نام خدا ، این بار میگویم به نام  دوست اینجوری فکر میکنم که نزدیک ترم . دوستیها همیشه پای بندترند وقتی فداکاری هم کنارش باشد . وقتی اعتماد هم باشد . آن وقت اگر چیزی بخواهیم حتما دوست دریغ نخواهد کرد . اینبار تو را از او میخواهم . میخواهم که بیایی . بیایی تا هنوز نسترن ها نمرده اند . بیایی تا هنوز آن پیرزن سر کوچه یمان که هر جمعه برای ظهورت با آن جسم نحیف و دردکشیده اش و موهای سپیدش در خیابان مجبور نباشد شیرینی تعارف کند . بیایی تا ان کودکی که دیشب سینی بزرگ پر از شربت را بین مردم پخش میکرد دعایش مستجاب شود ...

 راستی درختان خیابان ولیعصر یادت هست . همانهایی که سالهای سال است به احترام آمدنت قیام کرده اند؟! یادت هست ... آنها هم در حال خشکیدن هستند . اشتباه نکن گرما و بی آبی دلیلش نیست زیرا سالهاست که ریشه شان درون جوی آب است . دلیلش را خوب میدانی،آن درختان معروف که ایستادگیشان زبان زد خاص و عام بود هم دست از استقامت کشیده اند. میدانی اگر خشک شوند گنجشکها هم بی لانه میشوند؟و عابران پیاده دیگر محبت سایه ها را فراموش میکنند؟ آنها آنقدر ایستادند تا مردند . اما نیامدی ...

مطالب مرتبط سالهای گذشته

همه به احترام او قیام کنند

اینک آخرالزمان