به نام خدا

شاه فرمان حمله داد. سربازان جان بر كف به جلو حمله ور و تعدادي از آنها كشته شدند. شاه دوباره فرياد كشيد و همه را به حمله فرمان داد . يكي از قلعه ها در تيررس وزير قرار گرفت. فيلي خود را سپر بلاي او كرد و از بين رفت. مبارزه بي امان ادامه داشت و سرباز و فيل و اسب و قلعه و وزير بودند كه بي رحمانه كشته مي شدند... مبارزه تمام شد. شاه مقابل را در گوشه ميدان، زار و بيچاره گير آوردند.
شاه فرياد كشيد: من پيروز شدم. من دشمن را شكست دادم.
اجساد مردگان در بيرون ميدان جنگ ريخته بود و شاه همچنان فرياد مي زد:
تاريخ نويسان بنويسيد . فتح اين جنگ بي امان را به نام من بنويسيد.
دستي بسيار بزرگتر از شاه , او و باقي مبارزان را بلند كرد و كنار ديگر اجساد انداخت.

بازی تمام شد ، باختی !

به نام خدا

وبلاگ مستعار

امشب هم مثل هر شب خسته از کار به خونه میرفت .مثل همیشه غرق در افکارش بود . افکاری که گویی برایش پایانی نبود . خیلی به خانه نمانده بود .که اتومبیلی به او زد ...

خیلی محکم...

 مردم دور او جمع شدند.کسی خواست کاری بکند. اما کار از کار گذشته بود ...

 به هیچ کس در مورد وبلاگ خود حرفی نزده بود. وبلاگی با نام مستعار...

 خوانندگان وبلاگش خیال میکردند از وبلاگ نویسی خسته شده که مطلب تازه نمیگذارد...

اما مهم خودش بود که فهمید برای افکارش پایانی هست ...

هر چند دردآور ...

پایان

به نام خدا

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نیمه شعبان گرامی باد

مهدی جان ، چشمهای ما چشم انتظار ترین چشمهای تاریخ است .

مهدی جان، چشمان شیعه صدها سال است که به انتظارت به افق خیره مانده است .

مهدی جان، آمدنت را روزی جشن می گیریم...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بهای زندگی

هنگامی که اسکندر مقدونی به سن ۳۳ سالگی رسید به یک مرضی نادر دچار شد . طوری که پزشکان به او گفتند دیگر نمیتوانند برایش کاری بکنند. و او چند دقیقه بیشتر زنده نخواهد ماند . اسکندر از آنان درخواست کرد ۲۴ ساعت ، فقط ۲۴ ساعت به او مهلت دهند تا بتواند به پیش مادرش برود و او را یکبار دیگر ببیند . زیرا او به مادرش قول داده بود هنگامی که همه دنیا را تصاحب کند . برخواهد گشت و همه را یکجا به مادرش هدیه میدهد . اما او حساب این جای کار را نکرده بود . برای این یکی برنامه ای نداشت . او گفت نیمی از دنیا را میدهد تا پزشکان به او این مهلت چند ساعته را بدهند .پزشکان گفتند متاسفیم. تمام دنیایتان را بدهید هم کاری از دست ما ساخته نیست .

آن وقت بود که اسکندر فهمید چه تلاش بیهوده ای کرده است . چه جنگهای بی ارزشی انجام داده است و چه قدر راه را به خاطر فتح دنیایی پیموده است که حتی نمیتواند با بهای آن چند ساعت بیشتر زندگی کند .

پی نوشت :

انسانهای جاه طلب همیشه با ناامیدی زندگی میکنند و با ناامیدی هم از دنیا میروند ...   

 منبع : سیمرغ

----------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت : بگو فرمان يافته ام كه  خداوند را -در حالي  كه  دينم را براي  او پاك و پيراسته  مي دارم- بپرستم( سوره زمر)

به نام خدا

هرروز به کافی شاپ می امد . صدوهشتاد قدش بود . و چشمان آبی روشنی داشت شلوار قرمز خوشرنگی به تن داشت و شاپویی ( نوعی کلاه) به سر می گذاشت .همیشه یک قهوه کوچک با شیر و آب جوش سفارش میداد . 

در اولین برخورد از من خواستگاری کرد .حتی گفت برایم حلقه الماس نشان میخرد .

... کاش هشتادو خرده ای سال نداشت .

به نام خدا

قدرت ایمان

روزی چاپاری در کوهستانی دچار طوفان شد ناچار به یک آسیاب پناه برد در آسیب آسیابانیرا دید و از او خواهش کرد آنجا بماند اسیابان پذیرفت و چاپار انجا ماند و با آسیابان هم سفره و هم صحبت شد بعد از گذشت زمانی چراغ اسیابان خاموش شد آسیابان چراغ را بر داشت زیر چشمه آبی که از آسیب میگذشت گرفت پر کرد بعد روشن کرد چاپار که خیلی تعجب کرده بود گفت چطور میشه یک چراغ پیسوز با آب روشن بشه ؟ آسیابان فرزانه گفت هر وقت کاری به کار خدا نداشتی و هر چی که اون داد شکر کردی آب هم برات می سوزه چاپار گفت من هم میتونم این گونه باشم گفت بله! این طوری شدن راحته اما نگه داشتنش سخته فکر نمی کنم بتونی نگه داری اما من راهش رو بهت می گم.
اسیابان گفت وضو بگیر نماز بخوان و توبه کن که از این به بعد اون طور که خدا میخواد باشی و کاری به کار خدا نداشته باشی. چاپار نماز خواند توبه کرد و بعد چراغ رو زیر چشمه گرفت پر کرد و روشن کرد چراغ روشن شد اسیابان گفت خدا رو شکر توبه ات قبول شد حالا باید توبه ات رو نگه داری
بعد از گذشت مدتی چاپار از طوفانی که بیرون از خونه غوغا کرده بود خسته شد و دعا کرد که ای کاش زودتر طوفان تمام می شد .؟!

یک دفعه متوجه شد چراغ خاموش شد …

به نام خدا

صبح سرد زمستان

آخرین سیگارش را روشن کرد و همانطورکه میکشید به تنه درخت سرما زده ی بید تکیه داده بود و به آسمان خیره شده بود . گرمای آفتاب صبح تنش را مور مور میکرد و چشمان روشنش را  می آزرد . نمی از برگ فرو ریخت .آسمان بدون ابر و هوایش سوزناک بود .

ساعت هفت صبح ۲۸ دسامبر بود و هنوز کریسمس نیامده سرما بیداد میکرد . پاهایش در کفش سرد و خیس کمی بی حس شده بود . به یاد خانه افتاد سرش  را به درخت تکیه داد و چشمانش را بست ...

 پدر و مزرعه ... مادر و هیزم و سوپ و نیز خواهر کوچکش لوسی و گربه های کوچولوی توی مزرعه ... و دست آخر دختر تمام عمرش آنجلیا !

اوه !!! کریسمس امسال چه خوش خواهد گذشت !...  چشمانش را گشود و به روبرو نگاه کرد شش سرباز با تفنگ در مقابلش ایستاده بودند .

فرمانده فریاد زد : گروهان ... آماده ... هدف ... آتش

 به نام خدا

به نام خدا

شهادت امام جعفر صادق تسلیت باد ./

داستانک :

غرور

سنگریزه کوچک مقابل کوه ایستاد و گفت : ای کوه بزرگ لطفا مرا جزیی از وجودت کن که سخت تنهایم و باعث شکوه تو خواهم شد .

 کوه خندیدو با تکبر گفت : تو سنگریزه نادان چه تاثیری بر عظمت من خواهی داشت ؟

سنگریزه های سطح کوه از گفته اش دلخور شدند و یکی یکی از کوه جدا شدند دیری نپایید که از کوه بلند تنها خاطره ای در ذهن دشت باقی ماند .

به نام خدا

مدادپاک‌کن تمام شده بود... نمي‌دانست بايد خوش‌حال باشد يا ناراحت... خوشحال از پاک کردن اون‌همه اشتباه يا ناراحت از زياد بودن آن‌ها...

*دنیا بیستون است، اما فرهاد ندارد*

دنیا بیستون است اما فرهاد ندارد، و آن تیشه هزار سال است که در شکاف کوه افتاده است.
مردم می آیند و می روند اما کسی سراغ آن تیشه را نمی گیرد. دیگر کسی نقشی بر این سینه سخت و ستبر نمی زند.

دنیا بیستون است و روی هر ستون ، عفریت فرهاد کش نشسته است.هر روز پایین می آید و در گوش ات نجوا می کند که شیرین دوستت ندارد. و جهان تلخ می شود.
تو اما باور نکن. عفریت فرهاد کش دروغ می گوید. زیرا که تا عشق هست ، شیرین هست.
عشق اما گاهی سخت می شود ، آنقدر سخت که تنها تیشه از پس آن بر می آید.
روی این بیستون ناساز و ناهموار گاهی تنها با تیشه می توان ردی از عشق گذاشت ، و گرنه هیچ کس باور نمی کند که این بیستون فرهادی داشت.
***
ما فرهادیم و دیگران به ما می خندد. ما فرهادیم و می خواهیم بر صخره های این دنیا ، جویی از شیر و جویی از عسل بکشیم ؛ از ملکوت تا مغاک. عشق ، شیر و عشق ، شکر؛ عشق ، قند و عشق، عسل . شیر و شکر قند و عسل عشق ، نه در دست شیرین که در دستان خسرو است.
خسرو ما اما خداوند است.
ما به عشق این خسرو است که در بیستون دنیا مانده ایم.
ما به عشق این خسرو است که تیشه به ریشه هر چه سنگ و صخره می زنیم.
ما به عشق این خسرو ...
و گرنه شیرین بهانه است.
***
ما می رقصیم و بیستون می رقصد.
ما می خندیم و بیستون می خندد. بگذار دیگران هم به ما بخندند آنها که نمی دانند خسرو ما چقدر شیرین است !

به نام خدا

آنها همیشه بر سر زمینهایشان با هم دعوا داشتند و همیشه با هم قهر بودند . هیچکس نتوانست آنها را باهم آشتی دهد . بزرگان و ریش سفیدان هم نتوانستند. حتی تلاشهای کدخدای ده هم کار ساز نبود و آنها همچنان با هم قهر بودند . اما حالا هیچکس نمیتواند آنها را از هم جدا کند .

زیرا مدتهاست کنار هم در قبرستان ده خوابیده اند.   

به نام خدا

 سلام به همگی امروز اومدم سریع آپ کردم . چون باید برم مسافرت یه چند روزی نیستم

مادرهای زرنگ

مادري براي ديدن پسرش مسعود ، مدتي را به محل تحصيل او يعني لندن آمده بود. او در آنجا متوجه شد که پسرش با يک هم اتاقي دختر بنام Vikki زندگي مي کند. کاري از دست مادر بر نمي آمد و از طرفي هم اتاقي مسعود هم خيلي خوشگل بود. او به رابطه ميان آن دو ظنين شده بود و اين موضوع باعث کنجکاوي بيشتر او مي شد. مسعود که فکر مادرش را خوانده بود گفت : " من مي دانم که شما چه فکري مي کنيد ، اما من به شما اطمينان مي دهم که من و Vikki فقط هم اتاقي هستيم . "حدود يک هفته بعد ، Vikki پيش مسعود آمد و گفت : " از وقتي که مادرت از اينجا رفته ، قندان نقره اي من گم شده ، تو فکر نمي کني که او قندان را برداشته باشد ؟ "مسعود هم در جواب گفت: خب، من شک دارم ، اما براي اطمينان به او ايميل خواهم زد. او در ايميل خود نوشت :مادر عزيزم، من نمي گم که شما قندان را از خانه من برداشته ايد، و در ضمن نمي گم که شما آن را برنداشتيد . اما در هر صورت واقعيت اين است که قندان از وقتي که شما به تهران برگشتيد گم شده. چند روز بعد ، مسعود يک ايميل به اين مضمون از مادرش دريافت نمود : پسر عزيزم، من نمي گم تو کنار Vikki مي خوابي! ، و در ضـــمن نمي گم که تو کنارش نمي خوابي . اما در هر صورت واقعيت اين است که اگر او در تختخواب خودش مي خوابيد ، حتما تا الان قندان را پيدا کرده بود.

به نام خدا

سلام

میخوام از همه دوستانی که تشریف آوردن ودر تولد اینجانب شرکت کردن تشکر کنم . واقعا با بودن دوستای خوبی مثل شما دیگه آدم احساس تنهایی نمی کنم . بعضی از دوستان حضورن رسیدند و واقعا من رو خجالت زده کردن و کادو دادن . واقعا ممنونشون  هستم . الهام که واقها شرمندم کرد . الهام خانم از بابت هایای شما ازتون تشکر میکنم .نسرین که پیش پیش برام جشن تولد  گرفته بود... واقعا درود بر همه ی شما دوستای خوبم  . ا

یه داستانک دیگه براتون انتخاب کردم امیدوارم که لذت ببرید ...

وبلاگ مستعار

آن شب از خیابان میگذشت . خیلی از خانه دور نشده بود .که اتومبیلی به او زد .خیلی محکم. باعجله او را به بیمارستان رساندند. اما کار از کار گذشته بود . به هیچ کس در مورد وبلاگ خود حرفی نزده بود. وبلاگی با نام مستعار خوانندگان وبلاگش خیال میکردند از وبلاگ نویسی خسته شده که مطلب تازه نمیگذارد.

 کارن راسل

به نام خدا

بالاخره پس چند روز و اندی آپ کردم . سلام به همه دوستان خوبم .امیدوارم هر جا هستید شاد و سر بلند باشید . عنوان این داستانک "وقتي كسي گناهكار اعلام مي شود" است . امیدوارم از خوندنش لذت ببرید .

بنام خدا

روز سوم خرداد روز تولد یکسالگی وبلاگ زندگی زیباست مبارک

.........................................................................................................

روز سوم خرداد سالروز فتح خرمشهر گرامی باد . روزگاری سرزمین من به دست اعراب از بین رفت . آنها ۸۰۰سال بر این کشور حکومت کردند .صدها سال جنایت کردند . تازی ها بویی از فرهنگ و تمدن نبرده بودند آنها حتی نمی دانستند چطور از پله های کاخ خسرو پرویز بالا بروند، چهار دست وپا بالا میرفتند .چون پله ندیده بودند ... ولی آنها باز هم اینکار را تکرار کردند .اما این بار ۸سال ...

***************************

***************************

شكست

شاه فرمان حمله داد. سربازان جان بر كف به جلو حمله ور و تعدادي از آنها كشته شدند. شاه دوباره فرياد كشيد و همه را به حمله فرمان داد . يكي از قلعه ها در تيررس وزير قرار گرفت. فيلي خود را سپر بلاي او كرد و از بين رفت. مبارزه بي امان ادامه داشت و سرباز و فيل و اسب و قلعه و وزير بودند كه بي رحمانه كشته مي شدند... مبارزه تمام شد. شاه مقابل را در گوشه ميدان، زار و بيچاره گير آوردند.
شاه فرياد كشيد: من پيروز شدم. من دشمن را شكست دادم.
اجساد مردگان در بيرون ميدان جنگ ريخته بود و شاه همچنان فرياد مي زد:
تاريخ نويسان بنويسيد . فتح اين جنگ بي امان را به نام من بنويسيد.
دستي بسيار بزرگتر از شاه , او و باقي مبارزان را بلند كرد و كنار ديگر اجساد انداخت.
- بازي تموم شد. باختي... 

به نام خدا

صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو           يا دل از ديدن تو سير شود بعد برو

تو اگر كوچ كني بغض خدا ميشكند             صبر كن گريه به زنجير شود بعد برو

..........................

نميدونم چطور بنويسم از كي بنويسم بعضي وقتا قلم هم ياري نميكنه . ميگه حوصله ندارم ، ولي من هولش ميدم و ميگم بنويس اين كاره تو ست كه به خاطرش ساخته شدي . هر چيزي براي انجام دادن رسالتي در اين جهان هست. هيچ كس بيهوده خلق نشده .و تا وظيفه خود را در اين جهان انجام نده زمان مرگش فرا نخواهد رسيد . حالا رسالت ما چيست شايد خودمان هم هرگز متوجه نشويم ...

البته داستانك انتخابي  امروز ربطي به اين بحث نداره .

مســتي و راســتي  

ککش هم نمیگزید . با اینکه سالها بود که میشناختمش ولی شگفت زده به حرفهایش گوش میکردم . در تمام مدتی که حرف میزد سعی میکردم تعجبم را پنهان کنم . از او بعید بود با خونسردی تمام به گندها و لجنکاریهایش افتخار ميكرد . داشتم بالا مي اوردم .ساعت از نيمه شب گذشته بود و نسيم خنكي وزيدن گرفت . تصميم گرفتم قدم زنان تا خونه بروم . در بين راه سعي ميكردم به حرفهايش فكر نكنم . اما تاثير حرفهايش مثل كرم خاكي بر زمين ذهنم فرو رفته بود و بي اختيار بر تنم رعشه مي انداخت . انگار كه از استخر بيرون بيايي و لخت در مقابل نسيمي خنك بايستي . فرداي آن روز وقتي از خواب بيدار شدم تمام اتفاقات شب گذشته از ذهنم گذشت .عصر همان روز وقتي در همان كافي شاپ كه پاتوق داشتيم همديگرو ديديم و وقتي از حرفهايش  گفتم و اينكه چرا تا به حال از من پنهان كرده بود .

با تعجب همه اونا رو رد كرد و با تمسخر گفت : وقتي ميگم زياده روي نكن واسه همينه !!!  امشب كجايي ؟ ميايي ؟

سرم و تكان دادم و با عجله دور شدم ...

به نام حضرت دوست

سلام به همه دوستان خوبم .

 ببخشید که دیر آپ کردم . چون نبودم رفته بودم مشهد ـ زیارت .

نـوازشــم کــن و بـبـیــن
                                     عشق می ریزه از صدام
صدام کــن و ببـین که باز
                                         غنچه می دن تـرانه هام
اگر چه من به چـشـم تو
                                        کمـم قـدیمی ام گمـم
آتشـفشـان عـشـقـمـو
                                                دریـــای پــر تـلاطــمــم

 هزارویک شب

گويند روزي پادشاهي دستور داد به بهترين خياطي كه زيباترين و مجلل ترين لباس را براي شاه در روز جشن بدوزد 1000 سكه بدهند.

خياط ها يكي يكي آمدند و مدل هاي لباس خود را به شاه نشان دادن اما شاه نپسنديد .... تا اينكه 5 خياط باهوش و حيله گر آمدند و به شاه گفتند : اي اعلي حضرت ما لباسي برايتان خواهيم دوخت كه جز حلال زادگان كس ديگري قادر به ديدن آن نيست. پادشاه خوشش آمد و فرمان آغاز كار را داد. خياط ها نيز با دريافت 1000 سكه در زيرزمين قصر شروع به كار كردند.

 در جريان كار شاه به وزيرش دستور داد كه ببيند كار آنها تا كجا پيش رفته است وزير به زيرزمين رفت و خياطان با مشاهده ي او دستان خود را طوري تكان دادند كه انگار لباس ها را تا مي كنند .....يكي از آنها گفت : اي وزير اعظم به نظر شما  طرحمان خوب شده است ؟ وزير كه سعي مي كرد وانمود كند لباس ها را مي بيند گفت : عاليه خيلي خوبه.

روز جشن فرا رسيد و شاه لباس ها را خواست او هم مثل وزير از ترس آبرو وانمود كرد كه لباس ها را مي بيند وتظاهر به پوشيدن آن لباس هاي خيالي كرد  ... شاه نادان در روز جشن برهنه حاضر شد و جلوي مردم راه رفت (به مردم گفته شده بود كه شاه لباس حلال زادگان را پوشيده است) هيچ كدام از مردم از ترس چيزي نگفتند .... تااينكه يك پسر بچه فرياد زد: او كه لباسي ندارد؟... مادرش به سرعت دهان پسرش را گرفت اما از گوشه اي ديگر صدايي برخاست:

- راست مي گويد ؛ او كه لباسي ندارد؟!

-او كه برهنه است؟...

به نام خدا

میلاد پیامبر امید بر همه آزادگان مبارک باد

در تورات و برخی کتب آسمانی احمد نامیده شده است .آمنه دختر وهب مادر حضرت محمد (ص) پیش از نامگذاری فرزندش توسط عبدالمطلب به محمد ، وی را احمد نامیده بود .آن بزرگوار در ۱۷ ربیع الاول سال ۵۷۰میلادی در مکه دیده به جهان گشود . تا در چهل سالگی به رسالت بزرگ از سوی ایزد منان برسد تا جهانی را دچار تحول کند و پیام الهی را برای آخرین بار ابلاغ نماید ...

کشيش

بر سر گور كشيشي در كليساي وست مينستر نوشته شده است : « كودك كه بودم مي خواستم دنيا را تغيير دهم . بزرگتر كه شدم متوجه شدم دنيا خيلي بزرگ است من بايد انگلستان را تغيير دهم . بعد ها آنجا را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم شهرم را تغيير دهم . در سالخوردگي تصميم گرفتم خانواده ام را متحول كنم . اينك كه در آستانه مرگ هستم مي فهمم كه اگر روز اول خودم را تغيير داده بودم ، شايد مي توانستم دنيا را هم تغيير دهم!!! »

به نام ایزد یکتا

قهوه‌اي پررنگ، قهوه‌اي کم‌رنگ، سرمه‌اي، آبي، سبز پررنگ و سبز کم‌رنگ، ارغواني، قرمز، نارنجي و زرد همه ميانجيگري کردند تا مداد سياه و سفيد از بي‌عدالتي غصه نخورند...

سلام دوستان خوبم . خسته نباشید . دیگه از این هفته کار شروع شد و باز هم کار و دانشگاه و این و اون و بگیر و ببند و این حرفا . میدونید من فکر میکنم امسال سال خوبی باید باشه . هنگام تحویل سال برای همه دعا کردم برای کشورم و آینده اش دعا کردم . دوران ما ، دوران بدی هست . در طول تاریخ معاصر کشور ما بیشتر دارای دشمنان داخلی بوده ، ولی الان دشمن داخلی و خارجی معلوم نیست . بیشتر ضربه هایی که ما میخوریم از همین دشمنای داخلیه . امسال سالی که در اولین روزهاش کشورمون با غرب رویارو شد . در طول تاریخ معاصر همش این غربیها و انگلیسیها بودند که به این مملکت زور میگفتند. چه خوبه حالا ما زور بگیم . چه خوبه ما اونارو مجبور کنیم . بعضیا میگن به چه قیمتی؟! ولی من میگم به قیمت غروری که از ما شکستن به قیمت خون خیلیا که به خاطر وطن کشته شدند . ما خونمون از اونا رنگین تر نیست . باید به اینا نشون بدیم که ما کی بودیم و هستیم . باید در مقابل ما سر تعظیم فرود بیارن .باید برای همیشه به این مسخره بازی به این غرب بازی و شرق بازی پایان داد . همواره سالی پر امید و سرشار از پیروزی برای  ایران زمین آرزومندم .

 امروز یه داستانک دیگه براتون آماده کردم . که شمارو به خوندن آن دعوت میکنم .

در دنیا چیزهای بدتری هم هست...

پدر در حال رد شدن از کنار اتاق خواب پسرش بود، با تعجب ديد که تخت خواب کاملاً مرتب و همه چيز جمع و جور شده. يک پاکت هم به روي بالش گذاشته شده و روش نوشته بود «پدر».
با بدترين پيش داوري هاي ذهني پاکت رو باز کرد و با دستان لرزان نامه رو خوند :

پدر عزيزم،
با اندوه و افسوس فراوان برايت مي نويسم. من مجبور بودم با دوست دختر جديدم فرار کنم، چون مي خواستم جلوي يک رويارويي با مادر و تو رو بگيرم. من احساسات واقعي رو با Stacy پيدا کردم، او واقعاً معرکه است، اما مي دونستم که تو اون رو نخواهي پذيرفت، به خاطر تيزبيني هاش، خالکوبي هاش ، لباسهاي تنگ - موتور سواريش و به خاطر اينکه سنش از من خيلي بيشتره.
اما فقط احساسات نيست، پدر.
اون حامله است. Stacy به من گفت ما مي تونيم شاد و خوشبخت بشيم. اون يک تريلي توي جنگل داره و کُلي هيزم براي تمام زمستون. ما يک رؤياي مشترک داريم براي داشتن تعداد زيادي بچه. Stacy چشمان من رو به روي حقيقت باز کرد که ماريجوانا واقعاً به کسي صدمه نمي زنه. ما اون رو براي خودمون مي کاريم، و براي تجارت با کمک آدماي ديگه اي که توي مزرعه هستن، براي تمام کوکائينها و اکستازيهايي که
مي خوايم. در ضمن، دعا مي کنيم که علم بتونه درماني براي ايدز پيدا کنه، و استيسي بهتر بشه. اون لياقتش رو داره. نگران نباش پدر، من 15 سالمه، و مي دونم چطور از خودم مراقبت کنم. يک روز، مطمئنم که براي ديدارتون بر مي گرديم، اونوقت تو مي توني نوه هاي زيادت رو ببيني.
با عشق،پسرت جان

........................................................................................................................................

پاورقي : پدر، هيچ کدوم از جريانات بالا واقعي نيست، من بالا هستم تو خونه تامي. فقط مي خواستم بهت يادآوري کنم که در دنيا چيزهاي بدتري هم هست نسبت به کارنامه مدرسه که روي ميزمه. دوسِت دارم!
هروقت براي اومدن به خونه امن بود، بهم زنگ بزن.

بازم سلام امیدوارم این روزی قشنگ بهاری به کامتان باشه و ازش لذت ببرید من اولین آپ در سال ۱۳۸۶ در خدمت دوستای خوبم هستم .

صف

 به                                                     به نام خدا

                                      ای دوست بیا تا غم  فردا  نخوريم

وين يکدم عمر را  غنیمت  شمریم

فردا که ازين  دير کهن  در  گذریم

با هفت  هزار سالگان  هم سفریم

چهار شنبه سوری شده باز

آتیش بازی و عشق بازی و...  

  تاریخچه ای اجمالی از جشن چهارشنبه سوری
جشن چهارشنبه سوری یکی از مراسمات بسیار جذاب و مفرح ما ایرانیان بشمار می آید.این جشن در قبل از تهاجم اعراب در بین نیاکان ما به نام جشن سوری مرسوم بود.سور به معنی سرخ می باشد و چون این جشن همراه است با برپا کردن آتش به این نام مرسوم گردید.
آتش در بین ما ایرانیان مظهر نابودی تاریکی و سیاهی است.
این ۲ واژه همان پلیدی و اهریمن هسنتد و روشنائی آتش پاکیزگی ، طراوت ، زندگی و سلامتی ، سازندگی و پیشرفت و در نهایت یاد خدای مهربان را به همراه دارد.
آنچه مسلم است در زمان قبل از اسلام ،ایران دارای روزشماری همچون امروز نبود. هر روز در گاه شماری ایران به یک اسم نامزد بود و واژهای ایام هفته مانند شنبه ، یکشنبه و .... وجود نداشتند و این عبارات بعد ازهجوم اعراب در این سرزمین مرسوم گردید.
به همین منظور هر سال در شب۲۴ اسفند ماه جشن سوری یرگزار می شد و بهانه ای بود برای شاد بودن و در کنار هم بودن مردم.
مراسمات و روشهای اجرای آنها در جشن چهارشنبه سوری به صورت اجمالی
آتش افروزی
جالبترین و مرسوم ترین مراسم این شب برپا کردن آتش در سر گذرها ، بر سر بامها ویا در حیاط خانه ها می باشد که اقراد شرکت کننده در کنار آتش جمع می شوند و همراه با رقص و آواز یک به یک از روی آتش می پرند و جمله «سرخی تو از من ، زردی من از تو» را تکرار می کنند به این معنی که سرخی و تازگی و روشنایی آتش از آن من و زردی و مریضی و بدی من نیز از آن آتش تا در آتش بسوزد و پاک شود.
کوزه شکنی
ما ایرانیان در این شب رسمی داشتیم به نام کوزه شکنی.این رسم به این شکل انجام می شد که در کوزه ای کمی زغال(نشانه سیاه بختی) و اندکی نمک(نشانه شوری جشم) و یک سکه کم ارزش می گذاشنتد و بعد از کمی رقص و گرداندن این کوزه به صورت دست به دست ، نفر آخر آن را بر سر بام می برد و از بالا به پایین می انداخت.البته هنوز این مراسم در اکثر خانواده های اصیل ایرانی اجرا می شود .
آجیل و شیرینی پس از مراسم کوزه شکنی اهل خانواده گرد هم جمع می شدند و به خوردن آجیل مشکل گشا« شامل ۷ نوع خشکبار» و شیرینی می پرداختند و به شادی و تفنن مشغول می گشتند.
مراسمات دیگری نیز در این شب میمون بر پا می شود که به طور اجمالی فقط نام آنها را در اینجا مبرم.
توپ مروارید ، فال گوش ، آش نذری پختن ، آب پاشی ، بخت گشائی دختران ، دفع چشم زخمها ، کندرو خوشبو ، قلیا سودن ، فال گزفتن هم در این شب جزو مراسمات جالب و جذاب می باشد.
هنوز به حول و قوت الهی با تمامی تهاجمات بر فرهنگ کهن ایران زمین پا برجاست و اهالی ایران زمین در حفط و نگهداری آن کوشا بوده اند. به امید اینکه با شناخت و روشنی از تمدن اصیل و کهن کشورمان هیچ امری را بر حفظ و نگهداری آن ترجیح ندهیم و شاد و خوش باشیم و جشنهایمان را به بهترین و صحیح ترین نحوه ممکن اجرا کنیم

 به نام خدا

سلام به همه عزیزان با یه آپ کوچیک در خدمتتون هستم .  امیدوارم ازلحظه لحظه های زندگیتون لذت ببرید . و خدا رو به خاطر همه لطفهاش شکر کنید و سپاس گذار باشد.

فراموش شده

همش توی خواب کابوس می دید ،

دیگه کلافه شده بود از خواب بیدار شد .می خواست بره تا یه قرص آرام بخش بخوره تا راحت بخوابه ،

 ولی هرچی سعی کرد نتونست از جاش تکون بخوره،  پتو رو زد کنار !

تازه یادش اومد که پاهاش رو توی جنگ از دست داده 

به نام خدا

الهی که عزیزم زینب تو تک وتنها نزاری     ایشالله ایشالله

          هر چی گل بهاری  ایشالله ایشالله      برای من بیاری  ایشالله ایشالله

مادر نگو حسینم بی کفنه       ای یار قد کمونم       ای مادر جوونم  کمر نده نشونم

مادر خدا میدونه کرببلا پیشت قدم خمیده  

بینم سر بریده ،جونم به لب رسیده

عاشورا و تاسوعای حسینی هر سال با تکرارش  یاد آور مظلومیتی است که که روی نیزه ها رفت .  یاد اور انسانیتی است که زیر ثم اسبان دفن شد. یادآور علمداری با وفاست که بشریت در تاریخ پر فرازو نشیبش هرگز ان را ندیده و نخواهد دید .

عمو عباس علمت کو عموی خوبم

تا بشینید کنار بخاری و گرم شید منم یه داستانک براتون تعریف کنم

دن کیشوت

دن کیشوت خسته شده است . نیزه و زره اش را در بازار فروخته است . و خود را از دست خدمتکار خلاص کرده است . هر روز دفترش را بر میدارد . و در صفحه ای از آن طرحی از آسیاب بادی می کشد. بعد ساعتها زول میزند به طرح . آفتاب که غروب میکند طرح را پاره میکند و میرود بخوابد.

" فردا یکی بهتر میکشم . آنقدر که ارزش داشته باشد بسویش بتازم و نابودش کنم " 

پیکوفسکی

                                                                                            به نام خدا 

با تو می گویم

ببخش و سخت نگیر تا بر تو سخت نگیرند .(حضرت محمد )

خرمند پیش از گفتن می اندیشد و نادان پیش از  اندیشیدن می گوید.(حضرت علی )

داستانک

تریبول تنها

آن ها در كنار يك ديگر بودند و همه به يك اندازه مي دانستند و باور داشتند كه آن چه مي دانند بسيار است . يكي در ميانشان بود كه به اندازه ديگران نمي دانست و به او نادان مي گفتند . او تريبول نام داشت . هنگامي كه شنيد نادان است ، فروتن شد و خود را پنهان كرد تا ديگر كسي او را نبيند .

اما ديگران با او همدردي نداشتند و او را دنبال كردند و نگاهش كردند و با او از آن چه نمي توانست بفهمد حرف زدند . آن ها مي ديدند تريبول چه رنجي مي برد و خشنود بودند از اين كه مي توانند او را برنجانند .

اما جهان ديگرگون گشت و ناگهان تريبول دانا شد و بقيه نادان ، بسيار نادان تر از او . تريبول هم مي خواست براي آن چه ديگران بر سرش آورده بودند ، انتقام بگيرد . اما آن ها او را تحسين كردند و هيچ كس به خاطر آن چه نمي دانست و تريبول مي دانست ، خجالت نمي كشيد و تريبول با آن ها همدردي مي كرد و نمي توانست آن ها را برنجاند . او مي دانست كه هميشه به گونه اي تنها بوده است و در انتظار زماني بود كه روزگاري بازخواهد گشت .او دقيقأ مي دانست زماني كه در آن جهان بار ديگر دگرگونه شود ، ديگران باز هم او را خواهند رنجاند .                            

 نويسنده : گيزلا النسر          

ترجمه : ناصر غياثي

در آخر هم :

                  مرا دوست بدار،اندكي ولي طولاني!....(كريستوفر مارلو)

 به نام خدا

الان که دارم این پست رو مینویسم برف شدیدی بیرون در حال باریدن هست و احتمالا بشینه . مواظب باشید سرما نخورید که خیلی بده . آدم از همه کاراش میافته .درضمن امتحانات هم با خوبی و خوشی تموم شد نمیخواین بهم خسته نباشید بگید 

یه ترانه ی خیلی زیبا یادم اومد که حیفم اومد توی این پست ننویسمش :

بخند بخند به میز و نیمکت کلاس               جوری بخند که رسم خوب بچه هاست

این خنده بدجوری به صورتت میاد              جوری که رسم سبز باغچه های ماست

بگو که تو به سبک یک ترانه ای                بگو که صاحب ترانه خانه ای

 از بهترین منظره های بی قفس                  بگو که تو کجای این زمانه ای

 داستانکی که امروز براتون نوشتم اسمش کمک  هستش . امیدوارم همیشه و همه جا بتونیم به همدیگه کمک کنیم . و تا جایی که در توانمان هست همدیگه  رو یاری کنیم .

غروب يك روز باراني زنگ تلفن شركت به صدا در آمد . زن گوشي را بردشت . آن طرف خط پرستار دخترش با ناراحتي خبر تب و لرز شديد ساراي كوچكش را به او داد. زن تلفن را قطع كرد، و با عجله به سمت پاركينگ دويد و ماشين را روشن كرد و به نزديكترين داروخانه رفت تا داروهاي دختر كوچكش را بگيرد. وقتي از داروخانه بيرون آمد متوجه شد كه كليد اتومبيلش را در ان جا گذاشته است.

زن پريشان با تلفن همراهش با خانه تماس گرفت . پرستار گفت كه حال سارا هر لحظه در حال بدتر شدن است او جريان كليد اتومبيل را براي پرستار گفت . پرستار هم گفت سعي كن از سنجاق سر براي باز كردن در ماشين استفاده كني . زن سريع سنجاق سرش را باز كرد و نگاهي به در انداخت و با خودش گفت : ولي من كه بلد نيستم .

هوا داشت تاريك ميشد وباران شدت گرفته بود . زن با وجود نا اميدي زانو زو و گفت : " خدايا كمكم كن"

در همين لحظه مردي ‍‍ژوليده با لباسهاي كهنه به سويش آمد . زن يك لحظه با ديدن قيافه ي مرد ترسيد و با خودش گفت : خدايا من از تو كمك خواستم اون وقت تو ...

زن ترسيده بود . مرد غريبه جلو آمد و گفت : خانم مشكلي پيش اومده ؟

زن چجواب داد :بله دخترم خيلي مريض است و من بايد هر چه سريعتر به خانه برسم و لي كليد را داخل ماشيد جا گذاشتم و نميتوانم درش را باز كنم . مرد گفت سنجاق داري ؟زن فورا سنجاقش را به او داد . مرد ظرف چند ثانيه در اتومبيل راباز كرد . زن با صداي بلند گفت :خدايا متشكرم . و رو به مرد كرد گفت : آقا متشكرم. شما مرد شريفي هستيد.

مرد گفت : نه خانم من مرد شريفي نيستم من يك دزد هستم و همين امروز از زندان آزاد شده ام ! .

خدايا براي يك كمك فرستاده بود . آن هم يك حرفه اي !

زن آدرس شركتش را به مرد داد و از او خواست كه فردا به شركتش بيايد . فرداي آن روز هنگامي كه وارد شركت ميشد هرگز نمدانست كه روزی بعنوان يك راننده در شركت استخدام ميشود.  

خوب من الان دارم میرم و قتی برگشتم نظراتونو میبینم بچه ها

بنام خدا

سلام عزیزان و دوستان خوبم از اینکه دیر اومدم معذرت میخوام آخه درگیر امتحانات دانشگاه هستم حالا که اومدم در ضمن با این هوای سرد پاییزی و زمستونی چیکار میکنید .یه وقت سرما نخورید. خودتونو خوب بپوشونونید... باشه ... آفرین بچه های خوب

ارزش انسان

دشتها آلوده ست
در لجنزار گل لاله نخواهد روييد
در هواي عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟
فكر نان بايد كرد
و هوايي كه در آن
 نفسي تازه كنيم
گل گندم خوب است
گل خوبي زيباست
اي دريغا كه همه مزرعه دلها را
علف هرزه كين پوشانده ست
هيچكس فكر نكرد
كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم شهر
 بانگ برداشته اند
كه چرا سيمان نيست
 و كسي فكر نكرد
كه چرا ايمان نيست
و زماني شده است
كه به غير از انسان
 هيچ چيز ارزان نيست     

مصدق

مانع                                                                          

در زمان قدیم پادشاهی تخته سنگی را در وسط جاده قرار داد تا عکس العمل مردم را ببنید و خودش را جایی مخفی کرد . بعضی از بازرگانان و ندیمان ثروتمند پادشاه بی تفاوت از کنار آن عبورمیکردند .بسیاری هم غرو لند میکردند که این چه شهری است که نظم ندارد ... چه قدر حاکم این شهر بی عرضه است ...

ولی با وجود این هیچ کس تخته سنگ را از وسط راه بر نداشت .

نزدیک غروب یک روستایی که در پشتش بار میوه بود نزدیک سنگ شد و بار خود را به زمین گذاشت و با هر زحمتی بود سنگ را به کنار جاده برد و در کنار قرار داد . هنگامی که برگشت که بارش را بر دارد و برود ناگهان کیسه ای را دید که وسط جاده افتاده است . آری کیسه زیر سنگ بود . کشاورز در کیسه باز کرد ودید که درون آن پر از سکه های طلا و یک یادداشت پیدا کرد .

پادشاه در آن یادداشت نوشته بود : هر سد و مانعی میتواند یک شانس برای تغییر زندگی انسان باشد . 

در آخر هم :

چاپخانه همه تقويم‌ها را مثل هم چاپ کرد ولي تقويم روزهاي هرکس با بقيه فرق داشت...

بنام ایزد بزرگ

خواستم از  لعل او دو بوسه و گفتم                       تربیتی کن به آب لطف خسی را

گفت یکی بس بود گر دو ستانی                         فتنه شود آزمود ه ایم بسی را

 عمر دوباره است بوسه من و هرگز                         عمر دوباره نداده اند کسی را    

فرخی

سلام بجه ها

 امروز یک روز سرد پاییزی هست روزی که خیلی از مناطق برف اومد و و سپید پوش شد این هوا مثل زمستون می مونه مثل روزای سرد زمستون که آدم یخ میزنه ...

مثه این گنجشکای بیچاره که از سرما چسبیدن به هم ...

يك سوغات ناگزير

سرپوش فلزي چاه بالا رفت. نوري به درون چاه تابيد و چاه صورت پيرزن را ديد. او را از زماني كه دختر بچه بود مي‌شناخت. سنگريزه‌هايي به درون چاه لغزيدند و با فاصله، صداي آب به گوش رسيد. پيرزن گوني سنگيني را كنار چاه كشيد. نگاهي به درون چاه انداخت. سر گوني را به لبه‌ي چاه تكيه داد. زير گوني را گرفت و بلند كرد. از گوني، كتاب‌ها به چاه سرازير شدند. گوني را آنقدر بالا نگه داشت تا آخرين كتاب هم درون چاه افتاد. آخرين نگاه او به چاه همراه با فرو رفتن مواج كتاب‌ها بود. درپوش چاه را گذاشت.

چاه كتاب‌ها را در آغوش گرفت. يكي از آن‌ها را خواند. به ياد حرف‌هاي چاه همسايه افتاد.

كتاب‌ها را يكي يكي خواند. تبسمي شيرين بر لبانش نشست در حاليكه چشم بر آسمان فلزي و زنگ زده‌اش داشت پلك‌هايش سنگين شدند. در حاليكه به خواب مي‌رفت خود را در اجتماع چاه‌هاي شهر ديد كه برايشان از فلسفه حرف مي‌زد...

در آخر هم یک جمله از بتهوون :  بهترین لحظات زندگی من لحظاتی بود که در خواب گذراندم.

به نام خدا

حضرت عشق بفرما که دلم خانه توست                سر عقل امده هر بنده که دیوانه توست

        دلم  از  عشق  نصیبی  دارد                        حضرت  عشق  دلم  حال  غریبی دارد

سلام

فصل پاییز با همه زیباییهایش انسان را به دیدار خدا دعوت میکند چه دیدار زیبایی

... واقعا پاییز با همه دلگیریش زیباست ...  .  از همه دوستان خوبم که میان نظر می یدن بی نهایت متشکرم داستان امروز یک داستان غم انگیز پاییزی هست . امیدوارم لذت ببرید . منتظر نظرات زیبای شما هستم

                                          صبح سرد پاییزی                                        

آخرین سیگارش را کشید به تنه درخت تکیه داده بود و گرمای مطبوع آفتاب تنش را مور مور میکرد و چشمان روشنش را  می آزرد . نمی از برگ فرو ریخت ابرها و کلاغها ؟ کدامیک بالاترند ؟

ساعت هفت صبح ۲۸نوامبر بود و هنوز کریسمس نیامده سرما بیداد میکرد . پاهایش در کفش سرد و خیس کمی بی حس شده بود . به یاد خانه افتاد سرش را را به درخت یکیه داد و چشمانش را بست ... پدر و مزرعه ... مادر و هیزم و سوپ و نیز خواهر کوچکش لوسی و گربه های کوچولوی توی مزرعه ... و دست آخر دختر تمام عمرش آنجلیا !

اوه کریسمس امسال چه خوش خواهد گشت ! چشمانش را گشود و به روبرو نگاه کرد شش سرباز با تفنگ در مقابلش ایستاده بودند .

فرمانده فریاد زد : گروهان ... آماده ... هدف ... آتش """"""""ـــــــــــــــــــــــــــــــ ......./

قلم نویسنده

سلام به همه دوستان خوبم امیدوارم از خوندن مطلبها و داستانهای من دچار مطلب زدگی نشید و از داستانهای من خسته نشید . اگه اینطوره یعنی اگه داستانکها و مطالب این وبلاگ دیگه بی محتوا و خسته کننده شده به من بگید تا کلا محتوای وبلاگ رو عوض کنم. یا اصلا این وبلاگو تعطیل کنم  !!!

با تشکر...       م .ه.د.ی

سخن امیر :

مانند زنبور عسل باش که هر چه خورد پاک است وهرچه برجای نهد شیرین است وهرشاخی که رویش بنشیند نشکند .

یتیم آن نیست که پدرش مرده باشد بلکه یتیم کسی است که از عقل وادب عاری وبی بهره باشد

هر که اندیشید پند گرفت ، وهرکه پرسید دانا شد

امروز با رودکی

گر من این دوستی تو ببرم تا لب گور                                بزنم نعره و لیکن زتو بینم هنرا

اثر میر نخواهم که بماند به جهان                                     میر خواهم که بماند به جهان در اثرا

قدرت ایمان

مرد جوانی که مربی شنا و دارای چندین مدال المپیک بود . به خدا اعتقادی نداشت . او چیزهایی که در مورد خدا و مذهب می شنید مسخره میکرد .

شبی مرد جوان به استخر آموزشگاهش رفت. چراغها خاموش بود ولی نور ماه برای شنا کافی بود . مرد جوان به بالاترین نقطه تخته شنا رفت تا دستانش را باز کند و درون استخر شیرجه بزند . ناگهان سایه بدنش را همچو صلیبی روی دیوار مشاهده کرد . احساس عجیب تمام وجودش را فرا گرفت . از پله ها پایین آمد و چراغها را روشن کرد .

آب استخر برای تعمیر خالی شده بود !

   به نام خدا

آزادی                                                                                                                                

اولین باری که شنیدم مجسمه آزادی تعجب کردم. برای من مجسمه تا آن زمان مجسمه شاه بود که وسط شهر روی ستونی بود که دستهایش روی هوا بود . خیلی علاقه مند شدم این مجسمه آقای آزادی را ببینم . مانده بودم بین ایشان و شاه کدام بهتر است .

چند بار از پدرم پرسیدم آزادی بهتر است یا شاه ؟ امــــــــا او ناراحت میشد و می گفت این حرفهارو از کجا یاد گرفتی ؟ بعد پرخاش می کرد که نباید این سوال رو بکنم .

تعجب من بیشتر شد یکروز از مادرم پرسیدم آزادی عکس داره ؟ مادر یکه خورد و بعد از کمی فکر کردن گفت ... بله فکر کنم عکس آزادی زندان باشه ... داشتم شاخ در میاوردم .پرسیدم چرا ؟مادر خیلی بیشتر از من تعجب کرد و گفت : چرا نداره ... عکس آزادی زندانه...

مطمئن بودم مادر بیشتر از من میداند . چند روزی روی اینکه عکس آزادی زندان میشه فکر کردم و آخر طاقت نیاوردم و از پدرم پرسیدم : پدر وقتی عکس آزادی زندان میشه خود آزادی چی میشه ؟

پدر از کوره در رفت و گفت یه بار دیگه از این سوالا بکنی تنبیه میشی ... پس از ان روز ترسیدم از آزادی حرف بزنم . اما مرتب به ان فکر میکردم .آخر جوابهای مادر و پدر را کنار هم گذاشتم و به این نتیجه رسیدم که آزادی چیزی است که نمیتواند آفتابی شود .تازه عکسش را هم ببینند زندانی میکنند .درضمن طرفدارانی هم دارد که مجسمه اش را درست کرده اند .

ولی حرف زدن از آن اینقدر خطرناک هست که مادر آدم چشمانش گرد میشود و پدر آدم راضی به تنبیهت میشود .... 

به نام خدا

بالاخره ماه مبارک رمضان تموم شد . نمیدونم چه قدر استفاده کردین . از خدا میخوام این ماه رمضون آخرمون نباشه چون من یکی هنوز شب قدر برای پاک شدن همه گناهانم کم دارم

سلام واقعا ببخشید که دیر به دیر آپ میکنم آخه سرم شلوغه دانشگاه و کار و درس همه و همه ریخته رو سرم . از همتون هم به خاطر اینکه زحمت میکشید و میایید و سر میزنید ممنون و متشکرم

                                                      با تو میگویم

 کوندرا :کسیکه را که دوستش داری آزادش بگذار ، اگر قسمت تو باشد بر می گردد ، وگرنه بدان که از اول مال تو نبوده است.

به كسي كه حرف راست مي زند ، اسب هديه بدهيد ( تا پس از گفتن حقيقت به كمك اسب فرار كند ) .

باز هم یه داستانک دیگه که  نامش هست

 " اوج " 

تمام توانش را جمع کرد تا از سنگ بالا برود . فقط چند قدم دیگر مانده بود ... بالاخره رسید ... حالا در بالاترین نقطه زمین ایستاده بود ... با غرور پشتش را راست کرد و به دور و برش نگاه کرد . بله اینجا بلندترین جای جهان بود .                                                                                               

بادی در غبغب انداخت و رو به جهان زیره پایش فریاد کشید :

آهای به من نگاه کنید آیا بالاتر از من چیزی می بینید؟ چه کسی را جز من یارای این کار بود ... این من هستم تنهای تنها در اوج ...

پرنده در حالی که چوب کوچکی در منقار داشت به پایین خیره شد. باز یک مزاحم دیگر روی لانه نیمه سازش ایستاده بود .

تا سلامی دیگر بدرود

بنام خدا

رمضان ماه میهمانی خداست

با تو میگویم

تو، انسانی نیستی که طعم معنویت را می چشد. تو عین معنویتی، که طعم انسان بودن را می چشد.
وین دایر

بیشتر مردم به پشت شیشه خودروهایشان این برچسب را می زنند:" امروز، اولین روز از بقیه زندگی من است."
من ترجیح می دهم اینگونه تصور کنم:" امروز، آخرین روز زندگی من است و می خواهم طوری زندگی کنم که انگار دیگر هیچ فرصتی ندارم."
وین دایر

دیکتاتور

دیکتاتور از میان صدها متقاضی استخدام یک نفر را انتخاب میکند برای کفش پاک کنی . دستور میدهد غیر از کفش پاک کرن کار دیگری انجام ندهد . مرده ساده روستایی خیلی زود با محیط خو میگیرد و فربه میشود . پس از چند سال خوب خوردن و تغذیه مناسب و استراحت و فرمانبری شبیه ارباب خود میشود شاید به این علت بود که او از همان غذایی میخورد که اربابش میخورد . صورت تپل و سرخ و سپیدش همانند دیکتاتور میشود. موهای سرش که میریزد برابری کامل شده وبا دهان گرد و قلنبه اش دیگر شبیه شبیه دیکتاتور بود .

همه وزرا و نزدیکان دیکتاتور از کفش دار وحشت داشتند .شبها چکمه ارباب را جفت میکند و برق میاندازد . ساز می زند . برای خانواده اش نامه مینویسید . شهرت او به همه جا میرسد. میگویند کفشدار دیکتاتور نزدیک ترین آدم به اوست . همیشه دم در میخوابد و مینشیند . نباید لحظه ای دور شود .یک روز کفشدار که حسابی قوی شده سرزده وارد اتاق دیکتاتور میشود  او را بیدار میکند و با مشت به کیجگاه او میکوبد  .

دیکتاتور میمیرد . کفش دار لباس خود را در میاورد و برتن دیکتاتور مرده میکند و خودش لباس دیکتاتور را می پوشد در مقابل آیینه دیکتاتور میفهمد چقدر شبیه اوست . به سرعت خودرا به دم در میرساند و داد میزند که کفشدار به او حمله کرده و او را به خاطر دفاع از خود کشته است .. دیکتاتور دستور میدهد جنازه کفشدار را ببرند و به خانواده اش خبر دهند .

   
از نظرات زیبای شما سپاس

خدایا ای نزدیکترین نزدیکان ... گریه نکن من قول می دهم که به سوی تو جاری شوم. برای من غصه نخور من تا تو فقط یک قدم فاصله دارم ای که فاصله ها را بر می داری ای که صدای ضعیف مرا در دل تنهایی شبانه ام می شنوی ای که مشتاق آمدن منی مشتاق دیدن منی من اشکهایم را می آورم، ناله هایم را می آورم ،شکایتهایم را می آورم ... و قول می دهم با تو آشتی کنم ... گریه نکن

با تو میگویم

یک سخن از کوئیلو

كساني كه بر عكس عقربه‌هاي ساعت امضاء مي‌كنند دير منطق را قبول مي‌كنند و بيشتر غير منطقي هستند .

سلام بازم اومدم با یه داستانک دیگه ا

تامی کوچولو به تازگی صاحب یک برادر شده بود و مدام به پدر و مادرش اصرار میکرد که او را با برادر کوچکش تنها بگذارند .

پدر و مادر میترسدند . که تامی هم مثل بیشتر بچه های چهار پنج ساله به برادرش حسودی کند و به او آسیبی رساند . برای همین به او اجازه نمیدادند . اما در رفتار تامی هیچ نشانی از حسادت دیده نمیشد . با نوزاد مهربان بود و هر روز اصرارش برای تنها بودن با او بیشتر می شد . بالاخره پدر و مادرش رضایت دادند و به او اجازه دادند .

تامی با خوشحالی به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . تامی کوچولو به طرف برادر کوچکترش رفت . صورتش را روی صورت او گذاشت و به آرامی گفت :

« داداش کوچولو    به من بگو خدا چه شکلیه ؟ من کم کم داره یادم میره ...

منبع کتاب عشق بدون قید و شرط

در آخر هم موفقیت خانم انوشه انصاری بعنوان اولین زن ایرانی در فضا را به همه ایرانیها تبریک میگم.

درود بر ایران زمین و همه فرزندان پاکش 

به نام خدا

امیدوارم از لحظه لحظه های زندگی لذت ببرید

اصل موضوع را فراموش نكن

خانمي طوطي اي خريد . اما روز بعد آن را به مغازه برگرداند . او به صاحب مغازه گفت اين پرنده صحبت نمي كند . صاحب مغازه گفت : « آيا در قفسش آينه اي هست ؟ طوطي ها عاشق آينه هستند ، آن ها تصويرشان را در آينه مي بينند و شروع به صحبت مي كنند .» آن خانم يك آينه خريد و رفت .

روز بعد باز آن خانم برگشت . طوطي هنوز صحبت نمي كرد . صاحب مغازه پرسيد : «نردبان چه ؟ آيا در قفسش نردباني هست ؟ طوطي ها عاشق نردبان هستند.» . آن خانم يك نردبان خريد و رفت .

اما روز بعد باز هم آن خانم آمد . صاحب مغازه گفت : آيا طوطي شما در قفسش تاب دارد ؟ نه ؟ خب مشكل همين است . به محض اين كه شروع به تاب خوردن كند ، حرف زدنش تحسين همه را بر مي انگيزد . آن خانم با بي ميلي يك تاب خريد و رفت .

وقتي كه آن خانم روز بعد وارد مغازه شد ، چهره اش كاملأ تغيير كرده بود . او گفت : «طوطي مرد .»

صاحب مغازه شوكه شد و پرسيد : «آيا او حتي يك كلمه هم حرف نزد ؟» آن خانم پاسخ داد :« چرا ، درست قبل از مردنش با صداي ضعيفي گفت آيا در آن مغازه غذايي براي طوطي ها نمي فروختند ؟»

حرفی بزن گلم من کم تحملم

به نام خدا

جهان بازتابي از خود ماست، وقتي از خود بيزاريم از همه بيزاريم ووقتي به همين كه هستيم عشق مي ورزيم تمام جهان به نظر فوق العاده دوست داشتني مي آيد. تصويري كه انسان از خويش در ذهن دارد ، دقيقا تعيين مي كند كه چه رفتارهايي از او سر خواهد زد ، براي چه چيز تلاش خواهد نمود و از چه چيزهايي اجتناب مي كند. منشا تمام افكار و حركات ما ، چگونه ديدن خويشتن است ، ما همانيم كه معتقد به بودن آنيم

خدا جونم

خيلي ميترسم يه روزي پيمونه گناه من سربره و خشمت بگيره خيلي ميترسم كه بگي به اين بنده هر چي فرصت دادم آدم نشده
خيلي ميترسم از لحظه اي كه بخواي از من روبرگردوني خداجونم:ميدونم
انقدر نافرماني و سركشي كردم كه لياقت مهر تو روندارم

 اما.... اما می دانم  بخشش صفتيه كه درخور شان و مقام توست          خدايا دستمو بگير

سلام بچه های عزیز امروز یک داستان  انتخاب کردم شاید تکراری باشه ببخشید !!!

                                                    به نام خدا

سلام دوستان عزیزم

من اومدم با یک آپ دیگه...

 امیدورام از خوندن این مطلب هم مانند مطالب قبلی لذت ببرید و نتیجه اخلاقی بگیرید .

اگه راهم این روزا از تو یکم  دوره ببخش

یه زندگی ادم یه وقتا مجبوره  ببخش

بگذر از من اگه صبر و طاقتم کافی نبود

عکس من تو قاب رویایی تو که می بافی نبود

بگذر از من اگه جمعه بود و من دیر اومدم

شب باسه گفتن قصه هام به تاخیر اومدم

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه غربت چشمای من

فقط واسه نداشتن حوصله هست 

دوریمونو باز میزاریم به حساب سرنوشت

اینقدر خوبی که آخر میدونم میری بهشت

         قبل از هر چیز ازهمه بچه هایی که زحمت میکشید و میاید و نظر میدید تشکر میکنم خانم المیرا -آقای ماهان ـ دختر خاله - مونا خانم - علی آقا - دافونه عزیز و همه دوستان . ازهمه ممنونم .

حالا نمیدونم این داستان مفید هست یا نه بعضی وقتا با خودم فکر میکنم اینا خوبه بده یا از وسط به دو طرفه ...   به هر حال یه داستانک دیگه انتخاب کردم امیدوارم بخونید لذت ببرید و نتیجه اخلاقی بگیرید.

در اخر هم سلام   

                            راه بهشت

مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي، صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به شرايط جديد خودشان پي ببرند.

پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود. رهگذر رو به مرد دروازه‌بان كرد: «روز به خير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ است؟»

دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»

- «چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»

دروازه‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان مي‌خواهد بوشيد.»

- اسب و سگم هم تشنه‌اند.

نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.

مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.

مسافر گفت: روز به خير

مرد با سرش جواب داد. ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.

مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد بنوشيد.

مرد، اسب و سگ، به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.

مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.

مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟

- بهشت

- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!

- آنجا بهشت نيست، دوزخ است.

مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند! اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!

- كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...

بخشي از كتاب «شيطان و دوشزه پريم»، پائولو كوئيلو

                                  

  

سخن فلاسفi بزرگ را به خاطر آور:
((زندگي ، دمي بيش نيست.))
اما همين دم ، همچون ابديتي پاييد
هرآنگاه كه در انتظار يار گذشت.......

«من آمدم»
آوایی از دور دستها می آید
از آنور مرز شقایقها
از آنسوی دشتهای طلایی
و آب های نیلگون
آوایی به تندی گرد باد
به نرمی گلبرگها
و به سختی کوهها
فریاد میزند، من آمدم من هستم
تا به سرود بی پایان تو گوش دهم
من برای همیشه آمدم

شانس

کشاورز چینی اسب پیری داشت که از آن در کشت وکار مزرعه اش استفاده میکرد . یک روز اسب کشاورز به سمت تپه ها فرار کرد. همسایه ها در خانه او جمع شدند و به خاطر بد شانسیش به همدردی با او پرداختند.                                      

کشاورز به انها گفت شاید این بدشانسی باشد شاید هم خوش شانسی . فقط خدا میداند .

یک هفته بعد اسب کشاورز با یک گله اسب وحشی از آن سوی تپه برگشت . این بار مردم دهکده بابت خوش شانسیش به او تبریک گفتند . کشاورز به انها گفت شاید این بدشانسی باشد شاید هم خوش شانسی . فقط خدا میداند .                             

فردای ان روز پسر کشاورز در حال رام کردن اسبهای وحشی بود از پشت یکی از اسبها به زمین افتاد و پایش شکست . این بار وقتی همسایه ها به دیدن مرد کشاورز آمدند به او گفتند چه مرد بد شانسی هستی؟

کشاورز باز جواب داد: شاید این بدشانسی باشد شاید هم خوش شانسی . فقط خدا میداند .

 چند روز بعد سربازان ارتش به دهکده امدند و همه جوانان را برای خدمت در جنگ بردند . بجز پسر کشاورز که پایش شکسته بود .

این بار مردم گفتند : شاید این خوش شانسی باشد شاید هم بد شانسی . فقط خدا می داند.

برگرفته از کتاب عشق بدون قیدو شرط ـ بهنام زاده

به نام خدای بزرگ ایزد بر حق

روزي براي زندگي

 دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده است.

تقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقي بود.

پريشان شد و آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت. خدا سكوت كرد. جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت. خدا سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت. خدا سكوت كرد.

به پر و پاي فرشته‌و انسان پيچيد خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سكوت كرد. دلش گرفت و گريست و به سجده افتاد. خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم، اما يك روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي. تنها يك روز ديگر باقي است. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن.

لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز... با يك روز چه كار مي توان كرد؟ ...

خدا گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند، گويي هزار سال زيسته است و آنكه امروزش را در نمي‌يابد هزار سال هم به كارش نمي‌آيد. آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن.

او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي‌درخشيد. اما مي‌ترسيد حركت كند. مي‌ترسيد راه برود. مي‌ترسيد زندگي از لا به لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد... بعد با خودش گفت: وقتي فردايي ندارم، نگه داشتن اين زندگي چه فايده‌اي دارد؟ بگذارد اين مشت زندگي را مصرف كنم.آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و رويش پاشيد. زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد. چنان به وجد آمد كه ديد مي‌تواند تا ته دنيا بدود، مي تواند بال بزند، مي‌تواند پا روي خورشيد بگذارد. مي تواند ....او در آن يك روز آسمانخراشي بنا نكرد، زميني را مالك نشد، مقامي را به دست نياورد، اما ....اما در همان يك روز دست بر پوست درختي كشيد، روي چمن خوابيد، كفشدوزدكي را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و به آنهايي كه او را نمي‌شناختند سلام كرد و براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد. او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد. لذت برد و سرشار شد و بخشيد. عاشق شد و عبور كرد و تمام شد. او در همان يك روز زندگي كرد، اما فرشته‌ها در تقويم خدا نوشتند: امروز او درگذشت. كسي كه هزار سال زيسته بود!

 عرفان نظر آهاري- چلچراغ   

دعا

 لطیفا!
 ای صاحب و دانای نگاهها، لبخندها و اشکها، آیینه ی دل ما را با آفتاب نگاهت روشن گردان و بر سینه های پر درد ما  جویبار عشق و ایمان را جاری ساز تا دل خویش را به امید تبسم تو مصفّا گردانیم و فرهاد جانمان را به ناز نگاه تو، شیرین نماییم.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

كوهنورد
 

كوهنوردي مي‌‌خواست به قله‌ای بلندی صعود كند. پس از سال‌ها تمرين و آمادگي، سفرش را آغاز كرد. به صعودش ادامه داد تا اين كه هوا كاملا تاريك شد. به جز تاريكي هيچ چيز ديده نمي‌شد. سياهي شب همه جا را پوشانده بود و مرد نمي‌توانست چيزي ببيند حتي ماه و ستاره‌ها پشت انبوهي از ابر پنهان شده بودند. كوهنورد همان‌طور كه داشت بالا مي‌رفت، در حالي كه چيزي به فتح قله نمانده بود، پايش ليز خورد و با سرعت هر چه تمام‌تر سقوط كرد. سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس، تمامي خاطرات خوب و بد زندگي‌اش را به ياد مي‌آورد. داشت فكر مي‌‌كرد چقدر به مرگ نزديك شده است كه ناگهان دنباله طنابی که به دور كمرش حلقه خورده بود بين شاخه های درختی در شيب کوه گير کرد و مانع از سقوط كاملش شد. در آن لحظات سنگين سكوت، که هيچ اميدی نداشت از ته دل فرياد زد: خدايا كمكم كن !
ندايي از دل آسمان پاسخ داد از من چه مي‌خواهي؟
- نجاتم بده خدای من!
- آيا به من ايمان داري؟
- آري. هميشه به تو ايمان داشته‌ام
- پس آن طناب دور كمرت را پاره كن!
كوهنورد وحشت كرد. پاره شدن طناب يعني سقوط بي‌ترديد از فراز كيلومترها ارتفاع. گفت: خدايا نمي‌توانم.
خدا گفت: آيا به گفته من ايمان نداري؟
كوهنورد گفت: خدايا نمي توانم. نمي‌توانم.
روز بعد، گروه نجات گزارش داد كه جسد منجمد شده يك كوهنورد در حالي پيدا شده كه طنابي به دور كمرش حلقه شده بود و تنها دو متر با زمين فاصله داشت...

داستانک

تریبول تنها

آن ها در كنار يك ديگر بودند و همه به يك اندازه مي دانستند و باور داشتند كه آن چه مي دانند بسيار است . يكي در ميانشان بود كه به اندازه ديگران نمي دانست و به او نادان مي گفتند . او تريبول نام داشت . هنگامي كه شنيد نادان است ، فروتن شد و خود را پنهان كرد تا ديگر كسي او را نبيند .

اما ديگران با او همدردي نداشتند و او را دنبال كردند و نگاهش كردند و با او از آن چه نمي توانست بفهمد حرف زدند . آن ها مي ديدند تريبول چه رنجي مي برد و خشنود بودند از اين كه مي توانند او را برنجانند .

اما جهان ديگرگون گشت و ناگهان تريبول دانا شد و بقيه نادان ، بسيار نادان تر از او . تريبول هم مي خواست براي آن چه ديگران بر سرش آورده بودند ، انتقام بگيرد . اما آن ها او را تحسين كردند و هيچ كس به خاطر آن چه نمي دانست و تريبول مي دانست ، خجالت نمي كشيد و تريبول با آن ها همدردي مي كرد و نمي توانست آن ها را برنجاند . او مي دانست كه هميشه به گونه اي تنها بوده است و در انتظار زماني بود كه روزگاري بازخواهد گشت .او دقيقأ مي دانست زماني كه در آن جهان بار ديگر دگرگونه شود ، ديگران باز هم او را خواهند رنجاند .                             نويسنده : گيزلا النسر           ترجمه : ناصر غياثي

نظر یادتون نره

قورباغه ها
روزی از روزها گروهی از قورباغه های کوچیک تصمیم گرفتند که با هم مسابقه ی دو بدند.هدف مسابقه رسیدن به نوک یک برج خیلی بلند بود.جمعیت زیادی برای دیدن مسابقه و تشویق قورباغه ها جمع شده بودند...و مسابقه شروع شد.راستش, کسی توی جمعیت باور نداشت که قورباغه های به این کوچیکی بتوانند به نوک برج برسند. شما می تونستید جمله هایی مثل اینها را بشنوید:

"اوه,عجب کار مشکلی!!"
"اونها هیچ وقت به نوک برج نمی رسند."
"هیچ شانسی برای موفقیتشون نیست.برج خیلی بلند ه!"                     

قورباغه های کوچیک یکی یکی شروع به افتادن کردند.بجز بعضی که هنوز با حرارت داشتند بالا وبالاتر می رفتند.جمعیت هنوز ادامه می داد,"خیلی مشکله!!!هیچ کس موفق نمی شه!"و تعداد بیشتری از قورباغه ها خسته می شدند و از ادامه دادن منصرف .ولی فقط یکی به رفتن ادامه داد بالا, بالا و باز هم بالاتر.این یکی نمی خواست منصرف بشه!
بالاخره بقیه ازادامه ی بالا رفتن منصرف شدند.به جز اون قورباغه کوچولو که بعد از تلاش زیاد تنها کسی بود که به نوک رسید!بقیه ی قورباغه ها مشتاقانه می خواستند بدانند او چگونه این کا ر رو انجام داده؟اونا ازش پرسیدند که چطور قدرت رسیدن به نوک برج و موفق شدن رو پیدا کرده؟و مشخص شد که اون قورباغه کر بوده . !

نتیجه ی اخلا قی این داستان اینه که:
هیچ وقت به جملات منفی و مأیوس کننده ی دیگران گوش ندید... چون اونا زیبا ترین رویا ها و آرزوهای شما رو ازتون می گیرند--چیز هایی که از ته دلتون آرزوشون رو دارید!همیشه به قدرت کلمات فکر کنید.
چون هر چیزی که می خونید یا میشنوید روی اعمال شما تأثیر میگذاره. پس همیشه مثبت فکر کنید و بالاتر از اون کر بشید هر وقت کسی خواست به شما  بگه که به آرزوهاتون نخواهید رسید!

      خواستم انسان باشم و دو سپاه را بر خويش برانگيختم: ستم و نادانى! و آتش از دو سنگر بر خويش گشودم: آشنا و بيگانه. چنگال ددان نداشتم. منقار كركسان نداشتم. با نيش كينه نبودم. با خارائى در سينه نبودم. از ناورد گريختن نخواستم. با نامرد آميختن نجستم. بند حقيقت پاى گيرم شد. صور سرنوشت آژيرم شد.
     بكوب اى طبال كه دوران چرخش است: گردباد خون بر خاك. طوفان نوح در روح. رزمى است كه رستمانش بايستى. بحرى است كه سندبادانش شايستى و من شراعم در اين كولاك، ناچيز است.
بدخواهان نگرانند كه تا كى از فشار دشنه بر سينه فرياد برآورم. ولى دلاورى در خاموشى است، خردمندى در دريافتن است.
   لب بسته با عزم پيمان ايستاده ام. از خواب تا عذاب، بيدارى من رعشه چشم براهى است. و سروشى مى گويد با تمام توان رسن هاى آينده را بكش تا اين سفينه گوهرآمود، از درون موج هاى كف آلود، فراتر و فراتر آيد.
   اى سيمرغ آتشين بر ابر هاى نيلوفرى! پرواز مكن! كريچه ام تنگ است و آنرا گوركنان انباشتن مى خواهند. اندكى بپاى! چه دانى كه تا صبح ديگر كريچه را بسته نيابى؟
ولى سيمرغ را بال ها از پرواز است