یک ساعت زندگی با افتخار و شکوه به یک قرن گمنام زیستن می ارزد .
به نام خدا
پــــايــــــان نــــــامه
خلاصه بعد از ۲سال و اندی ، روزگذشته آخرین جلسه قبل از امتحانات بود . مثل همیشه و مثل همه چیز چه زود گذشت و تموم شد . دانشگاه برای آدم جایی برای آزمون و خطاست . جایی برای بهتر شناختن خویش در عرصه علم و دانش و همچنین در زمینه روابط اجتماعی . این مدت برای من خیلی سخت گذشت . یک پایم سر کار بود و یک پایم دانشگاه .واقعا درس خوندن و همزمان کار کردن خیلی سخت و دشواره.بخصوص وقتی بخوای یک نمره قابل قبول بگیری . البته سختی امدن و رفتن به شیرینی دیدن بچه ها و اون لبخندها و دوستیها ، در .
این مدت برای من پر از خاطرات تلخ و شیرین و زشت و زیبا بود . همه ی دوستیهایمان هم از روی صداقت بود . خندیدنهای سر کلاس ، سرکار گذاشتن استاد ها ، کلاس ایمنی ، کلاس تنظیم خانواده و اون همه سوال و جوابهای خنده دار . هیچوقت کلاس ایمنی و در نقش مسدوم شدن خودمو ، نفس مصنوعیو یادم نمیره ! وای که چه قدر خندیدیم . 
تحقیق و پژوهشها ، بازدید از موزه ها ی تهران ، بازدید از سر در باغ ملی در پارک شهر و دیدن کاخهای گلستان ، سعدآباد ، نیاوران ، کاخ مرمر و حرمسراهای قاجاریه . بازدید از تابلوهاي استاد فرشچيان ، سفر گردشي به فشم و لواسانات ، عشقها و جدايي ها ، اشكها و لبخندها ، همه وهمه پر از خاطرات و لحظه هاي قشنگي بود كه براي هميشه در ذهن من خواهد ماند .
ولی فوت پدر دو تا از همکلاسیهایم مریم و بهمن خیلی غم انگیز بود . براشون طلب آمرزش میکنم 
.
حاجي رفيع ، از همون روز اول كه ديدمتون ،تحت منش و گفتار و اون چهره مذهبيتون قرار گرفتم و هميشه دوست داشتم افتخاره دوستي با شما رو داشته باشم و همين طور هم شد . هنوز اولين تحقيقمون توي ترم يك يادم هست كه من چه قدر جلوي تخته ريب زدمو تو با اون منش گفتاريت درستش كردي .من هيچ وقت از بحثهاي فلسفي و يا بحثهاي روزمره و زندگي با شما خسته نميشدم . شما هميشه جواب همه دلتنگيهاي من رو با حرفها و دليلهاي منطقي تون ميداديد و بودن با شما براي من آرامش بود .اگر خامي اي هم ازم سر ميزد شما به بزرگيتون ببخشيد .
عمو جواد ، آشنايي با شما نقطه ي عطفي در زندگي من بود . وبلاگ نويسي رو از تو ياد گرفتم . هنوز يادم هست كه چطور و با صبر به من ياد ميدادي و همه اشكالات من رو بر طرف ميكردي . عمو جواد ممنونم به خاطر اون همه فيلم هايي كه به من دادي ممنون از اينكه گذاشتي ساعتها در كافي نت شما سر كنم و وبلاگ نوشتم و گفتيم و خنديديم . ممنونم به خاطر سفره خونه هاي دنجي كه با هم رفتيم و هميشه دونگي حساب كردي. مي بخشيد اگر گاه و بيگاه براي نصب ويندوز بهت زنگ ميزدم و مزاحم ميشدم ...
امير جان ، دوستي با تو واقعا براي من يك افتخار بود . اميرجان تكه كلامها و حرفهاي خنده دارت سر كلاس و كل كل و خنده با استادها هميشه براي قشنگ بود . چهره مظلوم و تپل تو اون همه شيطوني ازت يه چهره محبوب در بين همه بچه ها درست كرده بود ...
بهمن جان ، عشق بازيها و احساسات قشنگت هميشه براي من قابل احترام بودند . احساسات پاكت قلبي پاك ميطلبيد و تو پيدايش كرده بودي . ولي حالا اگر نشد ، قسمت نبوده است . دلگير نباش ، به خدا پناه ببر .و از اون كمك بخواه . خدا توي قران ميفرمايد اگر دلگير و تنها شدي و هيچ تكيه گاهي نداشتي بر من توكل نما . بهمن جان اون كسي هست كه هرگز با وجود همه اشتباهات انسان رو تنها نميذاره ...
الهام عزیز، میدانم که گهگداری از بعضی حرفهای من ناراحت می شدی . ولی جون مهدی از روی قصد و غرزی نبوده . دوستی با شما هم برای من یک پنجره ی جدید به بود . با وجود سن کمتون ، عقل و تدبیر بزرگ سالان رو داشتین . اگر از بعضی از اون مسایل که خودتون میدونید دلگیری . حتما قسمت نبوده و حتما باید اینطور میشده . زیاد به گذشته ها فکر نکن جوونی و هزار اتفاق . راستی من به خاطر اینکه نتونستم بیام ختم پدر بزرگت عذرخواهی میکنم ...
براي همتون آرزوي موفقيت ميكنم و ممنونم كه توي رفاقت منم بازي داديد ...
