كاش در اين رمضان لايق ديدار شوم                   سحري با نظر لطف تو بيدار شوم

كاش منت بگذاري بسرم مهدي جان                 تا كه همسفره تو لحظه ديدار شوم

ماه رمضان هر وقت كه مياد آدمو ياد خاطراتش توي اين ماه ميندازه . يادش بخير پارسال توي حياط دانشگاه روي زمين مي نشستيم و با بچه ها افطار ميكرديم . چه روزهاي با صفايي . حتي دوستاي مسيحيمون هم در ضيافت افطار با ما بودن و از كنار هم بودن احساس خوبي داشتيم . ما هر چي كه داشتيم باهم قسمت ميكرديم . نون و پنير و خرما با يه دنيا عشق و دوستي در عين سادگي اما زيبا و دوست داشتني و خوشمزه .

ميخوام اينو بگم كه ماه رمضان ماه عجيبي هست .  اين ماه در درون همه آدما حتي اونايي  هم كه روزه نميگيرن يه حس خوبي ايجاد ميكنه  . رمضان با همه سختيهاي سحر پا شدن و تشنگيها و گرسنگيهايش يك خصلت خيلي خوب هم داره اونم اينه كه همه آدمارو بهم نزديك ميكنه .

روزه و نماز همتون قبول حق باشه .

بنام خدا

دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم.

سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق.

و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.
هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان.
و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.
سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که: عشق کار نازکان نرم نیست / عشق کار پهلوان است، ای پسر*

آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست عاشقی بود.

به نام خدا

آسوده بخواب داریوش

بعد از میدان نقش جهان و پاسارگاد، چشممون به شیرین کاری جدید مسوولین روشن !

مدتی پیش متوجه شدم که آقایان باهوش مسولین دارند در کنار نقش رستم ریل قطار میذارن . این خبر مثه یک شوک برای هر ایرانی که عاشق وطنشه ،هست . . چقدر باید آدم بی مسوولیت و احمق باشه که این طرح و داده باشه و از اون احمق تر کسایی هستند که در حال اجرای اون هستند .ولی این بار خوشبختانه یگان حفاظت تخت جمشید با مخالفت صریح جلوی این کارو گرفت و از خاک برداری در حریم نقش رستم جلوگیری کرد و قضیه فعلا فیصله پیدا کرده . توی یکی از روزنامه های صبح تهران نوشته بود که طرح جدیدی از طرف میراث فرهنگی برای حفظ این حریم پیشنهاد شده  تا حریم حفظ بشه و خدایی نکرده باعث نابودی این اثر جهانی هخامنشی نشه.چون این اثر به ثبت جهانی رسیده باید از استانداردهایی اطاعت کند و اگر از این استانداردها پیروی نکنه از لیست آثار جهانی حذف میشه در لیست آثار در خطر گذاشته میشه . کشیدن ریل آهن آهن از ۵۰۰متری نقش رستم اصلا با عقل جور در نمیاد .

منظور من از بیان چنین خبری اینه که تا کی ما باید شاهد ویرانی و از بین رفتن آثاری باشیم که واقعا در دنیا بینظیر هست. تاکی مسوولی کشور ما برای طرحهای بدون کارشناسی خودشون میخوان به این مملکت  آسیب بزنن.

کاش روزی برسه که هر پست و مقامی در این کشور به اهلش داده بشه .

 داریوش آسوده بخواب که ما بیداریم . ما حافظان میراث تو هستیم . ما هم سیاوش و هم پاپک هستیم آسوده باش که ما همیشه بیداریم .آسوده باش که ما همیشه پاسدار مرزهای ایرانت هستیم .

ما میراثدار میراث پاکت هستیم